Υπό κανονικές συνθήκες, το αγνάντεμα της Καστέλας και της Σαλαμίνας από την προκυμαία του Φλοίσβου, είναι το αγαπημένο φόντο της βόλτας μου. Την περασμένη εβδομάδα κοίταζα με μαύρη καρδιά το γιγαντιαίο νέφος καπνού («πυρονέφος» το είπαν) από την πυρκαγιά της Πάρνηθας. Η αντιδιαστολή της εικόνας των λουόμενων με αυτή πυρόπληκτων (ανθρώπων, ζώων και περιουσιών) ενεργοποίησε το ένστικτο που κουβαλάνε εκείνες και εκείνοι που θεωρούν ότι η κοινωνική χρησιμότητα δεν είναι χάρισμα, επιλογή ή δικαίωμα, αλλά υποχρέωση.

Για να αυτοδεσμευθώ δημόσια και όχι για να ψέξω κανέναν, πόσταρα στο Facebook 5 λέξεις που ήταν οι πρώτες που ήρθαν στο μυαλό μου: « ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΜΟΝΗ – ΤΩΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ » μαζί με μία φωτογραφία που είχα τραβήξει στον Φλοίσβο.

Το πρωί τηλεφώνησα στην Ελένη και πέρασα από τη δουλειά της Φλώρας. Το πλάνο ήταν προμήθειες νερού και θρεπτικά προϊόντα (κρουασάν, μπανάνες) για τους πυροσβέστες. Έγινε ο απαραίτητος ρεφενές και στη συνέχεια η μια φίλη ήρθε μαζί και η άλλη τσοντάρισε δραστικά στην αγορά προμηθειών.

Στην Πάρνηθα δεν είχα ξαναπάει, ούτε και είχα ρουχισμό ανάλογο της περίστασης της πυρκαγιάς. Παρά τον χαμό, η προσβασιμότητα (τουλάχιστον των εθελοντών) παρέμενε σταθερή.  

Βραδιάσαμε εκεί και επανήλθαμε την άλλη μέρα, επαναλαμβάνοντας όσα κάναμε την προηγούμενη.

Το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που σχημάτισαν τα χέρια του πυροσβέστη (για το εμφιαλωμένο νερό, τα κρουασάν και τις μπανάνες), αυτό το συναίσθημα που σε τέτοιες περιστάσεις είναι η ανταμοιβή σου, σβήνει την κούραση του κορμιού, παγώνει το άγχος της περίστασης και μετριάζει το δέος που δημιουργούν η φλόγα, η μαυρίλα και ο καπνός.     

Θα αναρωτηθείτε αν είναι μεγάλο κατόρθωμα αυτό. Όχι, δεν είναι. Ούτε είναι storytelling υποψήφιας δημοτικής συμβούλου, γι’ αυτό δεν υπογράφω εδώ με αυτή την ιδιότητα. Απλό φιλότιμο είναι και παράδειγμα για το παιδί που μεγαλώνει στο σπίτι μου, μαθαίνοντας ότι πάνω από τα προσωπικά του χαρίσματα και όλα τα επιτεύγματά του, ο άνθρωπος πρέπει να είναι χρήσιμος στην κοινωνία. 

Γεωργία

 

 

Τον/Την (;) συνάντησα μπροστά στο εμπορικό κατάστημα στη διασταύρωση Τρίτωνος & Αγίου Αλεξάνδρου, πλάι στο δοχείο με ποσότητα νερού που επαρκούσε και για άλλα διψασμένα τετράποδα. 

Το ότι έχει τύχει της πλέον εύλογης ανθρώπινης φροντίδας καλοκαιριάτικα είναι φανερό. 

Τα εύσημα ανήκουν στην ανθρώπινη σκέψη και το ανθρώπινο χέρι που φρόντισε γι’ αυτό. 

Ένα παράδειγμα που κυριολεκτικά αξίζει τη μίμηση σε όλο το μήκος και το πλάτος της πόλης. Μία απλή, ανθρώπινη πρωτοβουλία με σεβασμό στον δημόσιο χώρο και την αίσθηση της καθαριότητας, γίνεται ανταπόδοση της αφοσίωσης των ζώων που μοιράζονται τη ζωή μας στο Φάληρο. 

Ένα μικρό, αλλά πολύ ενδεικτικό αποτύπωμα φιλότιμου που αναδεικνύει το ύφος και το ήθος που αξίζουμε και (όπως φαίνεται από την εικόνα) μπορούμε.  

 

ΣΗΜ. Η Γεωργία Παύλου – Φρέρη είναι υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος στις εκλογές του Οκτωβρίου 2023 με τον συνδυασμό «ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ» με υποψήφιο Δήμαρχο τον Γιάννη Φωστηρόπουλο.

 

Η πόλη μας κατοικείται από αρκετούς πολίτες διαφορετικών ηλικιών που έχουν και την κουλτούρα και την πρόθεση να συμμετάσχουν στην οργάνωση και την υλοποίηση δράσεων εθελοντισμού.

Κάποιοι από αυτούς, μέλη τοπικών συλλόγων ή της ομάδας εθελοντών του Δήμου, μας δίνουν το δικαίωμα να έχουμε ένα δείγμα αναφοράς, όταν τίθεται το ζήτημα ενεργής κοινωνίας των πολιτών στο Φάληρο.

Ωστόσο, σε αριθμητικό επίπεδο, το δείγμα Φαληριωτών ενεργών εθελοντών παραμένει μικρό και ταυτόχρονα σε βαθμό αναντίστοιχο, τόσο με τον πληθυσμό της πόλης, όσο και με αυτόν των ηλικιακών ομάδων που μπορούν να συνεισφέρουν (όταν και όσο μπορούν) στην ανάπτυξη της τάσης αυτής.  

Η προσδοκία ότι μπορεί να υπάρξει ένα ελκυστικό πλάνο που θα ενεργοποιήσει τη συμμετοχική διάθεση, είναι καιρός να πάψει να είναι… «προσδοκία».

Με βασική επιδίωξη την αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, στο οποίο το Φάληρο οφείλει την ιστορική κοινωνική του φήμη, αξίζει να αναλογιστούμε ενδεικτικά ποια είναι τα βασικά πεδία ενδιαφέροντος, προς τα οποία θα μπορούσε να στραφεί ο εθελοντισμός μας, μέσα από μία έντιμη “win-win” συμφωνία Δήμου και δημοτών:

·         Κοινωνική Αλληλεγγύη

·         Περιβάλλον

·         Ρόλος & Δικαιώματα Γυναίκας

·         Πολιτισμός

·         Νεολαία

·         Γειτονικότητα

·         Φαληρικότητα (Πολιτισμός ζωής)

Θα πρότεινα να δρομολογηθεί το πλάνο αυτό ευθύς μετά τις εκλογές, διατηρώντας τη βεβαιότητα ότι ο συνδυασμός μας «ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ» θα έχει καταγράψει νικηφόρο αποτέλεσμα και θα δρομολογήσει άνοιγμα προς ολόκληρη την ενεργή τοπική κοινωνία.

 

ΣΗΜ. Η Γεωργία Παύλου – Φρέρη είναι υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος στις εκλογές του Οκτωβρίου 2023 με τον συνδυασμό «ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ» με υποψήφιο Δήμαρχο τον Γιάννη Φωστηρόπουλο.

 

Όχι μόνο κάθε Δεκαπενταύγουστο της Χάρης Της, αλλά και οποιαδήποτε άλλη μέρα με καταλάβει αυτή η γλυκιά ανάγκη, είτε είναι καθημερινή, είτε χρονιάρα, χωρίς να κοιτάξω ημερολόγιο ή εορτολόγιο, παίρνω την Αχιλλέως και κατηφορίζω προς την «Παναγίτσα» μας.

Ο ναός της Κοίμησης, ο μεγάλος της πόλης μας, έχει μια ιδιαιτερότητα, που (παρά το μεγαλείο του) δεν εξηγείται τόσο με όρους αρχιτεκτονικούς, όσο με συναισθηματικούς και ψυχικούς.

Ο όγκος του σου δίνει χώρο τόσο για να αναπνεύσεις, όσο και για να εισπνεύσεις τα εκκλησιαστικά αρώματα, ενώ το φως, αντί να δραπετεύει προς τα έξω, ψάχνει λες κι αυτό να βρει καταφύγιο για να εδραιωθεί στο εσωτερικό, για να προσκυνήσει και για να προσκυνηθεί.

Το εσωτερικό του ναού ψάχνουν -λες- και οι φωνές των παιδιών, δραπετεύοντας από το προαύλιο και από τα παιχνίδια τους, σαν να θέλουν να θυμίσουν στην Παναγιά την φωνή του γιου Της όταν ήταν μικρός, μα και εκείνες των άλλων παιδιών που έπαιζαν στην αυλή της, παίρνοντας από αυτήν χαμογελαστή ευλογία αντί για μάλωμα.

Μα κι όλες οι άλλες ηλικίες που εισχωρούν στον ναό, ηλικίες παιδιών της είναι. Κάνουν λάθη, στραβοπατάνε, ματώνουν, κλαίνε, φοβούνται την απώλεια και το σκοτάδι. Τότε την κοιτάζουν στα μάτια σαν μάνα και παίρνουν ένα νεύμα της σε σχήμα σταυρού, για έχουν να πορεύονται τη νύχτα και τη μέρα.

«Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί» του έλεγε η Μάνα Του, που σκεπτόταν και μίλαγε σαν… μάνα.   

Αυτό ήξερε, αυτό έμαθε στον γιο της, αυτό έμαθε και ο Γιος Της στον Απόστολο Παύλο (που αποβιβάστηκε στο Φάληρο ερχόμενος να διδάξει λόγο Κυρίου στην Αθήνα), αυτό έγραψε ο Παύλος στους Κορινθίους, αυτό έχουμε κι εμείς σήμερα πυξίδα για να πορευόμαστε.

 

ΣΗΜ. Η Γεωργία Παύλου – Φρέρη είναι υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος στις εκλογές του Οκτωβρίου 2023 με τον συνδυασμό «ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ» με υποψήφιο Δήμαρχο τον Γιάννη Φωστηρόπουλο

 

 Φωτογραφία: GRIGORIS PAPAGEORGIOU

 

Ένα σημαντικό κενό για την καθημερινότητά μας στο Π. Φάληρο είναι η έλλειψη τακτικής τοπικής ειδησεογραφίας. Τα νέα μιας πόλης έχουν ουσιαστικό ενδιαφέρον για τη μεγάλη πλειονότητα των κατοίκων της, είτε αυτή είναι του ίδιου, μεγαλύτερου ή μικρότερου μεγέθους από τη δική μας.

Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι υπάρχουν ανά την Ελλάδα δεκάδες δήμων, με τον μισό ή και λιγότερο πληθυσμό από αυτόν του Π. Φαλήρου, οι οποίοι αποτελούν έδρες ενημερωτικών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, εφημερίδων και φυσικά ιστοσελίδων που ενημερώνουν για τα τρέχοντα (δημοτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, περιβαλλοντικά και άλλα) τοπικά ζητήματα. Ταυτόχρονα, μέσω της διαφήμισης, ενισχύουν και την τοπική αγορά, δίνοντας αγοραστικές ή και άλλες διεξόδους στους δημότες, χωρίς να χρειάζεται να μετακινηθούν εκτός πόλης.

Είναι προφανές ότι δεν ευθύνεται η δημοτική αρχή για την έλλειψη τοπικής επιχειρηματικής διάθεσης στον τομέα της ενημέρωσης, ούτε για το ότι δύο ποιοτικές διατοπικές ιστοσελίδες των νοτίων προαστίων που καλύπτουν ανάμεσα σε άλλες πόλεις ΚΑΙ το Φάληρο, επιφορτίζονται με την κάλυψη θεμάτων πολλών δήμων, προσεγγίζοντας τα φαληρικά θέματα στο μέτρο των δυνατοτήτων τους και του χώρου και χρόνου που μπορούν να τους διαθέσουν..  

Από συζητήσεις με παραδείγματα που έχω κάνει με φίλο συνδημότη web-designer μεγάλων εταιρειών, έχω δει ανάλογες πρακτικές σημαντικών πόλεων του εξωτερικού, που μπήκαν στη διαδικασία ανάπτυξης πολυδύναμων επίσημων δημοτικών ιστοσελίδων, οι οποίες παρέχουν τακτικά με επιτυχία και σύγχρονη τεχνογνωσία πληροφόρηση στο κοινό της πόλης και σε επισκέπτες που έχουν τη διάθεση ή λόγους να βρεθούν σε αυτή.     

Ένα γενικό πλάνο σαν αυτό που παρουσιάζω εδώ, χρειάζεται κάποιο χρόνο ωρίμανσης, αφού δεν μπορεί να δρομολογηθεί χωρίς διάλογο και έρευνα.

Είμαι ωστόσο βέβαιη ότι ο Δήμαρχός μας μπορεί να εξετάσει τη σύσταση μίας ομάδας εργασίας με Φαληριώτες ειδικούς, προκειμένου να προσεγγισθεί χωρίς καθυστέρηση το επιδιωκόμενο, παρέχοντάς μας σύντομα ένα χρήσιμο φαληρικό διαδίκτυο που καθημερινά θα μας ενημερώνει και θα μας ενώνει.

 

Γεωργία (Τζίνα) Παύλου-Φρέρη

Υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος με τον Συνδυασμό

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ – Υποψήφιος Δήμαρχος Γιάννης Φωστηρόπουλος

 

Ξέρω ότι η πολιτική συμμετοχή είναι ευθύνη, αλλά μέχρι τώρα δεν είχε περάσει από το μυαλό μου να διεκδικήσω ευθύνη άλλη από αυτή της συμμετοχής σε δράσεις γνωστών φορέων κοινωνικής αλληλεγγύης ή άλλες, τοπικών συλλόγων όπως η Οικολογική Συνεργασία, η Ένωση Κατοίκων Αμφιθέας «Σοφία Μπεφόν» και ο σύλλογος «ΑΘΗΝΑ» Π. Φαλήρου. Ο χρόνος μου μοιράζεται σε ποικίλες καθημερινές μικρές και μεγάλες υποχρεώσεις και πολύ συχνά μοιάζει να μη φτάνει για να κάνω όλα όσα νιώθω ότι οφείλω.

Όμως ένιωσα τιμή, όταν ο Δήμαρχός μας πήρε την πρωτοβουλία να με καλέσει και να μου προτείνει να είμαι υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος με τον συνδυασμό του. Τον ευχαρίστησα για την πρόταση, διευκρινίζοντας ότι δεν είμαι άνθρωπος της πολιτικής

Η αβίαστη απάντησή του ήταν πως δεν με επέλεξε ως άνθρωπο της πολιτικής, αλλά ως  άνθρωπο της προσφοράς. Αντιλήφθηκα ότι η τιμή ήταν μεγάλη και την αποδέχθηκα με ειλικρινή συγκίνηση.

Με καταγωγή από τη Ναύπακτο, εγκαταστάθηκα στο Π. Φάληρο πριν 18 χρόνια σε συνέχεια του γάμου και της κοινής πορείας με τον (εκ γενετής και εκ πεποιθήσεως) Φαληριώτη Γιάννη Φρέρη και έχουμε μία υπέροχη κόρη, τη Μαρία – Ντολόρες.

Είμαι πτυχιούχος Δομικών Έργων Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου και σπουδάστρια Ιατρικής Ψυχολογίας E-Learning του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Με πνεύμα παρέας & γειτονιάς συμμετέχω τον συντονισμό μικρών και συνειδητά αθέατων εθελοντικών πρωτοβουλιών ανθρώπινης αλληλεγγύης από κοινού με φίλες, έχοντας προτεραιότητα τη διακριτικότητα και την κοινωνική χρησιμότητα. Ταυτόχρονα υπάρχουν και φορές που ξεκλέβω χρόνο για μικρές βοήθειες στα ΚΑΠΗ του Δήμου.

Εκτός Φαλήρου, έχω τη χαρά να συμμετέχω σε δράσεις της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛΕΑΝΑ) και του Ομίλου Εθελοντών κατά του Καρκίνου "ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ".

Αυτός ο νέος και ωραίος αγώνας στον οποίο μπαίνω, στο πλευρό του Γιάννη Φωστηρόπουλου, δεν αφορά τίτλους και αξιώματα, παρά μόνο αίσθηση χρέους στην κοινωνία και δέσμευση για συνεισφορά στην κοινή προκοπή, όσων μοιραζόμαστε τη ζωή στο Παλαιό Φάληρο.

Γεωργία Παύλου – Φρέρη

Υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος Συνδυασμού «ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ»

Με υποψήφιο Δήμαρχο τον Γιάννη Φωστηρόπουλο

 

Σε συνέχεια της εκλογής του ως Συμπαραστάτη του Δημότη & της Επιχείρησης από το Δημοτικό Συμβούλιο, ο μέχρι τούδε εκπρόσωπος της κίνησης «ΦΑΛΗΡΟ – ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ», προέβη στην ακόλουθη δήλωση, ως συμπληρωματικής της σχετικής που εκδόθηκε από τον Δήμο Π. Φαλήρου:

Κατόπιν της εκλογής μου στη θέση του Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης του Δήμου μας, η συνείδησή μου με οδηγεί στην παύση της άσκησης πολιτικής δραστηριότητας στο τοπικό πεδίο. Ως εκ τούτου, παύω να εκτελώ χρέη εκπροσώπου της κίνησης «ΦΑΛΗΡΟ – ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ» αφήνοντας στους φίλους της τις αποφάσεις για το μέλλον της.

Αυτή τη δεδομένη στιγμή, θέλω να υποκλιθώ στη φιλία του Ανδρέα (του πρώτου ανθρώπου που μου έδωσε ψήφο στη Β’ Γυμνασίου) της Φανής και της Αννούλας, του Γιώργου, του Χρήστου, του Μιχάλη, της Καίτης, του Νίκου, των Γιάννηδων, της Ιουλίας, της Γεωργίας, του Γιώργου του υγρού στίβου, του Θάνου, της Φώφης, του Στέλιου και του Μήτσου, του Κωστή, της Σοφίας, του Έντυ, του Ορέστη, της Γιούλης, του Προέδρου, της Έντας και του Λεωνίδα και των άλλων Beach Boys (& Beach Girls), σε όλη τη λαμπρή παρέα του ψηφοδελτίου της «Ανοιχτής Πόλης» το 2006 και όλων όσων (που δεν ξεχνώ) συνεισέφεραν, επί σειρά ετών, με πλατύ χαμόγελο σε ό,τι προσπάθησα από κοινού με αυτούς.

Το blog και η σελίδα της «Άλλης Πόλης» στο εξής θα λειτουργούν έχοντας ενημερωτικό αντικείμενο, με ανοικτότητα απέναντι σε όλες τις ατομικές ή συλλογικές απόψεις που εδράζονται στον ανθρωπισμό και τις δημοκρατικές αξίες. 

Επιπλέον θεωρώ δέον να αναστείλω και την ιδιότητά μου ως μέλος κάποιων εκ των συλλόγων της πόλης μας, προκειμένου να τηρηθούν προϋποθέσεις ισαπόστασης έναντι όλων των εκφράσεων σωματειακής δραστηριότητας.

Με σταθερή την πεποίθηση ότι «αυτή την πόλη την έχουμε όλοι μαζί» παραμένω διαθέσιμος για διάλογο που γεφυρώνει, οδηγώντας σε πράξη και αλλαγή προς το καλύτερο.

Με μία βιωματική τοποθέτηση ολοκλήρωσε τη θητεία του στα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου ο Γιάννης Φρέρης, επισημαίνοντας λόγους και αιτίες που νοηματοδότησαν τη στάση του ως μέλος του σώματος:

«Αγαπητοί συνάδελφοι,

Όταν γεννήθηκε η κόρη μου, προσήλθα στο τμήμα δημοτολογίου με έκδηλη χαρά και ένα μεγάλο κουτί γλυκά για να δηλώσω ότι ένας ακόμη άνθρωπος, ο πλέον δικός μου, θα αποκτούσε την ιδιότητα δημότη Π. Φαλήρου.  

Την ημέρα που θα ορκιζόμουν Δημοτικός Σύμβουλος, 8 ½ χρόνια μετά, την πήρα μαζί μου στο Δημαρχείο.

Ευθύς μετά την ορκωμοσία, την έφερα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου όπου επιχείρησα να της μάθω την αλφαβήτα της τοπικής δημοκρατίας. Της εξήγησα ότι σε αυτό τον χώρο ανταλλάσσονται απόψεις και λαμβάνονται αποφάσεις για την πόλη, αφού μετρηθεί ποια άποψη συγκεντρώνει τις περισσότερες ψήφους.

Ήθελα να ξέρει πού θα βρίσκομαι (και γιατί), όταν μία ακόμη υποχρέωσή μου, η πιο σοβαρή όμως, θα με κρατούσε μακριά της.

Στόχος μου ήταν να κρατήσει στη μνήμη της ένα ακόμη βίωμα ανταπόκρισης στα επιμέρους καθήκοντα, τα οποία γεννάει το μεγάλο καθήκον της παραγωγικής συμμετοχής στα κοινά του τόπου της.

Τα πρακτικά βιωματικά «μαθήματα» καθημερινής πολιτικής & δημοτικής αγωγής, τα είχαμε αρχίσει πολύ  νωρίτερα. Με περάσματα από το πατρικό σπίτι στην Πανδρόσου, όπου εγκατασταθήκαμε σαν οικογένεια το 1948, με τα πεύκα του πεζοδρομίου φυτεμένα από τα χέρια του προπάππου της.  

Της περιέγραφα μνήμες, από τότε που θυμόμουν τον εαυτό μου, μέσα σε ένα τοπίο άλλο από το σημερινό. Ήθελα, προφανώς, να συναισθανθεί την έννοια της συνέχειας της ζωής της οικογένειάς της στην πόλη, καθώς και ότι η συνέχεια αυτή ακουμπούσε και στη δική της περπατησιά στη ζωή.

Η Μαρία Ντολόρες Φρέρη, γνωρίζει ότι το πρώτο σημάδι δικής της ζωής, το οποίο αντιληφθήκαμε εγώ και η μητέρα της, ήταν στη συμβολή των οδών Ασκληπιού και Ναυσικάς (ίσως όχι τυχαία στην Αμφιθέα), εκεί όπου υπάρχει πάντα ένα τεχνητό καμπύλο σκάμμα, που έκανε το έμβρυο να εκδηλωθεί για πρώτη φορά, με το κούνημα του αυτοκινήτου.     

Γνωρίζει επίσης ότι «μεγαλύτερο σπίτι από το σπίτι μας, είναι η πόλη μας», στην οποία οφείλουμε την ίδια συμπεριφορά που επιφυλάσσουμε και στο σπίτι μας.

Ότι συζητάμε πώς θα κάνουμε καλύτερο το ίδιο και τη ζωή μας μέσα σε αυτό.

Ότι το προστατεύουμε από τη φθορά, προσπαθώντας να είμαστε οι πρώτοι που θα αποφύγουμε να την προκαλέσουμε.

Ότι κι αν ακόμη μια ζημιά προκληθεί, θα ενδιαφερθούμε για να αποκατασταθεί, ακόμη και αν δεν την έχουμε προκαλέσει. Με άλλα λόγια, αν δούμε ένα σκουπίδι σε ένα δρόμο της πόλης μας, το μαζεύουμε και ας μην το έχουμε πετάξει εμείς.

Μιλάμε μαζί για το καθήκον. Πρώτα από όλα για το καθήκον απέναντι στην πόλη, που την έχουμε όλοι μαζί. Για την ενεργή συμμετοχή, που ξεκινάει από τον δρόμο και τη γειτονιά και φτάνει ως τα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου.

Προσπάθησα να είμαι εντάξει απέναντι στο παιδί μου και σε όσα εκείνο μαθαίνει μέσα από τη δική μου συμπεριφορά.

Εκτός μίας και μοναδικής εξαιρέσεως (για την οποία χρειάστηκε να πάρω άδεια από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. και να βρεθώ στο εξωτερικό για σοβαρό επαγγελματικό λόγο) συμμετείχα σε όλες τις συνεδριάσεις της θητείας μου από την αρχή τους έως το τέλος τους.

Σήμερα θα παρακαλούσα τον Πρόεδρο να μου επιτρέψει να κρατήσω ως ενθύμιο της πιο μεγάλης τιμής που μου έκανε η πόλη μου και οι πολίτες της: Το ταμπελάκι με το όνομά μου, όντας έτοιμος να καταβάλω το αντίτιμό του.

Αποχωρώντας και μη γνωρίζοντας τι και αν μου επιφυλάσσει η συνέχιση της ενασχόλησης με τα δημοτικά μας πράγματα, σας βεβαιώ για την πρόθεσή μου να τιμήσω την πρωταρχική δημοκρατική ιδιότητα, αυτή του συμμέτοχου ενεργού πολίτη & δημότη, έχοντας πάντα στο μυαλό μου ότι, κάτι τέτοιο, «περισσότερο από δικαίωμα, είναι καθήκον».

Στην ενασχόλησή μου αυτή, ως φίλοι και συμπολίτες, θα σας προέτρεπα να με παρακολουθείτε, να με συμβουλεύετε και να με ελέγχετε, όπως οφείλω να κάνω και εγώ στο εξής για τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, ανάμεσα στα οποία δεν θα βρίσκομαι.

Όσο βρισκόμουν ανάμεσά σας, στον χώρο που θεσμικά προορίζεται για αντιπαράθεση ιδεών, είχα ως προτεραιότητα να προκρίνω όσα μας ενώνουν, με γνώμονα τη μέτρο και τη λογική, χωρίς πολιτικές ή άλλες εξαρτήσεις που πολλές φορές οδηγούν τους αιρετούς σε σίγαση της αυτοσυνειδησίας τους.

Μου το ανταποδώσατε με εμβάθυνση της μεταξύ μας φιλίας, παρά τις όποιες πολιτικές διαφορές.

Ευχαριστώ κάθε μία και κάθε έναν από εσάς, με πρώτο τον Πρόεδρο του σώματος, τον οποίο θυμάμαι να μου δίνει τον λόγο από την εποχή που του τον ζητούσα ως απλός δημότης, αλλά ευχαριστώ και τον νεοκλεγέντα Δήμαρχο, γιατί είμαι βέβαιος πως θα τηρήσει την έγγραφη πολιτική συμφωνία μας για πρόγραμμα αναβάθμισης του ρόλου του Δημοτικού μας Συμβουλίου και τους όρους διεξαγωγής των συνεδριάσεών του. 

Στον νέο μας Δήμαρχο έχω επίσης ήδη παραδώσει πρόταση βασισμένη στην επαγγελματική μου τεχνογνωσία, στην οπτική της οικοδόμησης αναπτυξιακής προοπτικής εξωστρέφειας του Δήμου μας και συμβιωτικής εσωστρέφειας, μέσα από την αξιοποίηση της καλής προαίρεσης των ενεργών δημοτών και των συλλογικοτήτων τους.  

Οι όποιες προσωπικές μου δεξιότητες και η ετοιμότητά μου να τις προσφέρω, παραμένουν στη διάθεση του Δήμου, των δημοτικών παρατάξεων και των ενεργών συνδημοτών μου.

Ας συμφωνήσουμε ότι, στη ζωή του καθενός, αυτό που μετράει περισσότερο από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, είναι «η περπατησιά μας» στην κοινωνία, που μας παρακολουθεί από τότε που δώσαμε το πρώτο σημάδι της ύπαρξής μας.

Θα συνεχίσω να προσπαθώ για να σταθώ στο ύψος όσων διδάσκω στη δημότισσα που μεγαλώνει στο σπίτι μου, καθώς και όσων η μνήμη των συνδημοτών μου θα κρατήσει ως αποτύπωμα της περπατησιάς μου ανάμεσά τους».

Γιάννης Φρέρης

Δημοτικός Σύμβουλος Π. Φαλήρου (28.8.2019)

Δείγμα αμφίπλευρης πολιτικής ευπρέπειας -που δυστυχώς σπανίζει- ήταν η επίσκεψη του (στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ) Κώστα Μερκουράκη (επικεφαλής της απερχόμενης αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο Π. Φαλήρου) στο εκλογικό κέντρο του νεοεκλεγέντος Δημάρχου Γιάννη Φωστηρόπουλου (στελέχους της Νέας Δημιοκρατίας) για την έκφραση συγχαρητηρίων.

Ο Κ. Μερκουράκης δεν αρκέστηκε μόνο στα συγχαρητήρια, αλλά απένειμε εγκάρδια εύσημα στον πολιτικό του αντίπαλο για τον πολιτικό πολιτισμό και τους χαμηλούς τόνους υπό τους οποίους διεξήγαγε όλη την προεκλογική του εκστρατεία. Στο ίδιος ύφος, ο Γιάννης Φωστηρόπουλος εξήρε την ποιοτική παρουσία του Κώστα Μερκουράκη στο Δημοτικό Συμβούλιο από το 2014 ως σήμερα.