Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς θα μαθαίνατε για πότε έχει οριστεί το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Παλαιού Φαλήρου; Μία λύση είναι να κάνετε καθημερινά μία περιήγηση στην επίσημη ιστοσελίδα του, μήπως και το πετύχετε. Μία άλλη είναι να σας ενημερώσει κάποιος γνωστός σας δημοτικός σύμβουλος. Θεωρείτε κάτι τέτοιο αρκετό;

Μήπως αντ’ αυτών το αυτονόητο θα ήταν το εξής;

1.       Ο Δήμος να έχει μια δυναμική, χρηστική και ελκυστική ιστοσελίδα.

2.       Να έχει επίσημα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

3.       Να έχει επίσημα applications κινητών

4.       Να έχει web TV για να δίνει εικόνα της κοινωνικής ζωής και δημοτικών θεμάτων

5.       Να έχει web radio για καθημερινή ενημέρωση των ενδιαφερομένων

Σε όλα αυτά τα αυτονόητα θα έπρεπε να προστεθεί και ο «χώρος» για την άποψη των δυνάμεων της αντιπολίτευσης, αλλά και η δυνατότητα δημόσιου διαλόγου με τον πολίτη-δημότη.

Όλα τα παραπάνω, εκτός από τη διευκόλυνση του δημότη και της δημοκρατίας, θα συνέβαλαν και στην ανάπτυξη συλλογικής φαληρικής συνείδησης, αφού -ελλείψει τοπικών ΜΜΕ- επαρκής τρόπος διαρκούς ενημέρωσης δεν υπάρχει και η ιστορία της «πόλης υπνωτηρίου» συνεχίζεται απειλώντας την ιστορία της πόλης ως χώρου συνύπαρξης ανθρώπων που αφήνουν ίχνη του βίου τους.

Κατά τη χθεσινή διαδικασία εκλογής των δημοτικών συμβούλων που θα στελέχωναν τις διαφορετικές επιτροπές, ο Γιώργος Βασιλείου, επικεφαλής της παράταξης «Ανεξάρτητη Δημοτική Κίνηση – Μαζί για το Φάληρο» υπέπεσε σε απρέπεια. Αποκάλεσε υποτιμητικά «μικρό» τον ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κώστα Μερκουράκη. Μετά βεβαίως ανακάλεσε, αλλά ένα κάποιο πνεύμα αντιμετώπισης προσώπων και καταστάσεων έγινε αντιληπτό. Εμείς θα πούμε ότι ούτε η ηλικία, ούτε το ήθος που έχει επιδείξει μέχρι σήμερα ο επικεφαλής της ΡΑΚ αξίζουν υποτίμησης. Αντιθέτως αξίζουν ενθάρρυνσης, σε ένα Φάληρο γερασμένων ηθών και καταδικαστέων πρακτικών.  

Δημήτρη μου, με βλέπεις να μορφάζω με δυσφορία, γιατί δεν θα ξαναδώ την περπατησιά σου στη γειτονιά μας. Το βιαστικό σου βήμα -πάντα σε ευθεία κατεύθυνση- που καθρέφτιζε το «μέσα» και το «έξω» σου. Τις λέξεις σου, που ήταν μόνο τόσες, όσες απαιτούσαν τα νοήματά σου και ούτε μία παραπάνω. Τη ντομπροσύνη, το κεφάλι το άσκυφτο, τα χέρια που όταν ακουμπούσαν άνθρωπο ήταν για να του απονείμουν το επίζηλο βραβείο της εκτίμησής σου. Το γέλιο σου, που όταν απλωνόταν στην παρέα, ήταν σαν μουσική επένδυση στιγμιαίας επικράτησης του σοσιαλισμού των καλών ανθρώπων, σαν εσένα. Ας μένει μια φωτογραφία μας ομαδική, στην πλατεία μας, με εσένα στη μέση. Ήταν μεγάλη, πολύ μεγάλη μου τιμή, που στάθηκες πλάι μου και συνεισέφερες με τα αγνά σου αισθήματα και το όνομά σου στη λίστα των ταξιδευτών της πιο όμορφης πολιτικής περιπέτειας της ζωής μου στην πόλη μας. Με έκανες όμως σήμερα, που έμαθα ότι δεν θα ξαναπέσω πάνω σου στους δρόμους της Αμφιθέας, να προσθέσω κάτι στις αναμνήσεις που διηγούμαι στο παιδί μου για τις γωνιές  της συνοικίας που μας είδε να μεγαλώνουμε: Τις προσωπογραφίες των καλών ανθρώπων που περπάτησαν στους δρόμους της. Και αφού δεν θα ξεχάσω, όχι, δεν θα ξεχάσω, θα βάζω για υπότιτλο τη βασική εικόνα που έχω για σένα: Το παλληκάρι που ονειρευόταν κοιτώντας ευθεία μπροστά και περπατούσε γρήγορα. Ήξερε πως το όνειρο απαιτεί σεβασμό στα ραντεβού μαζί του. Είμαι σίγουρος ότι πρόλαβες καλέ μου φίλε. Το όνειρο παραμένει μια γειτονιά κατοικημένη από ανθρώπους σαν εσένα.  

Και πάμε για τη νίκη!

Τη χρονιά αυτή η «Ανοιχτή Πόλη» μετονομάστηκε σε «Άλλη Πόλη». Η αρχική στόχευση ήταν μια νέα ανεξάρτητη προσπάθεια με την υποστήριξη όποιου σχηματισμού προετίθετο να τη στηρίξει. 

Ωστόσο οι επαφές και οι συζητήσεις μεταξύ φίλων καθώς και η σύνθεση απόψεων συνέκλιναν στη σύμπλευση με τον συνδυασμό του Στέλιου Βαλέτα.

Μετά την επιτυχημένη ιστορική ζεύξη του Π. Φαλήρου με τον Μίκη Θεοδωράκη, θελήσαμε να συνδέσουμε έναν άλλο πολύ μεγάλο με την πόλη μας. Η επιλογή μας ήταν ο Μίμης Πλέσσας. Ο συνθέτης που χρωμάτισε μουσικά πολλούς ύμνους στη λαϊκή γειτονιά. Τον προσκαλέσαμε στις 10 Οκτωβρίου στην πλατεία Ντάβαρη, στην Αμφιθέα. Στο ίδιο πάνελ με αυτόν κάθισαν ο δημοσιογράφος (νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ) Νάσος Αθανασίου και ο σκηνοθέτης Θοδωρής Γκόνης. Ναι, ήταν μία προεκλογική συγκέντρωση και μάλιστα η κεντρική της «Ανοιχτής Πόλης». Είχαμε όμως πετύχει να δώσουμε  - έστω λίγη - ιστορικότητα σε μια λαϊκή γειτονιά του Φαλήρου μας, δια της φιλοξενίας ενός σπουδαίου ανθρώπου.

Στις 17 Σεπτέμβρη διοργανώνουμε εκδήλωση την οποία τίμησε με χαιρετισμό ο τότε Υποψήφιος Υπερνομάρχης Αθηνών – Πειραιώς Γιάννης Πανούσης. 

Στη φαληρική επικαιρότητα των ημερών ήταν η επιλογή Υποψηφίου Δημάρχου και από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ (Γ. Αθανασιάδη), η οποία «τρίχασε» τον προοδευτικό κόσμο. Καψάνης - Αθανασιάδης - Φρέρης και ο Δ. Χατζηδάκης είχε αρχίσει να χαμογελά.

Με δεδομένη την ηλικία του Υποψηφίου (39) σε σχέση με αυτήν των ανθυποψηφίων, το σλόγκαν αναπροσαρμόζεται και γίνεται «Νέος Άνθρωπος – Νέος Δήμαρχος». 

Το γεγονός της παραμέλησης των συνοικιών του Φαλήρου, ίσχυε ωστόσο από τότε. Μία παραλλαγή της κεντρικής αφίσας γίνεται αυτοκόλλητη αφισέτα, με τίτλο «Δήμαρχος από τις συνοικίες» υπονοώντας τη σχέση του Υποψηφίου Δημάρχου με την Αμφιθέα. 

Με τον ακτιβιστή φίλο μας Παναγιώτη Παπαδόπουλο, έναν από τους πλέον ενεργούς συμπολίτες μας, είχαμε πάρει την πρωτοβουλία της καταγγελίας και απόδοσης τιμής στη μνήμη δύο εργατών που χάθηκαν σε πυρκαγιά, κατά την ανέγερση του συγκροτήματος VILLAGE στο Δέλτα Φαλήρου από την εταιρεία του Μπάμπη Βωβού.