Και πάμε για τη νίκη!

Τη χρονιά αυτή η «Ανοιχτή Πόλη» μετονομάστηκε σε «Άλλη Πόλη». Η αρχική στόχευση ήταν μια νέα ανεξάρτητη προσπάθεια με την υποστήριξη όποιου σχηματισμού προετίθετο να τη στηρίξει. 

Ωστόσο οι επαφές και οι συζητήσεις μεταξύ φίλων καθώς και η σύνθεση απόψεων συνέκλιναν στη σύμπλευση με τον συνδυασμό του Στέλιου Βαλέτα.

Μετά την επιτυχημένη ιστορική ζεύξη του Π. Φαλήρου με τον Μίκη Θεοδωράκη, θελήσαμε να συνδέσουμε έναν άλλο πολύ μεγάλο με την πόλη μας. Η επιλογή μας ήταν ο Μίμης Πλέσσας. Ο συνθέτης που χρωμάτισε μουσικά πολλούς ύμνους στη λαϊκή γειτονιά. Τον προσκαλέσαμε στις 10 Οκτωβρίου στην πλατεία Ντάβαρη, στην Αμφιθέα. Στο ίδιο πάνελ με αυτόν κάθισαν ο δημοσιογράφος (νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ) Νάσος Αθανασίου και ο σκηνοθέτης Θοδωρής Γκόνης. Ναι, ήταν μία προεκλογική συγκέντρωση και μάλιστα η κεντρική της «Ανοιχτής Πόλης». Είχαμε όμως πετύχει να δώσουμε  - έστω λίγη - ιστορικότητα σε μια λαϊκή γειτονιά του Φαλήρου μας, δια της φιλοξενίας ενός σπουδαίου ανθρώπου.

Στις 17 Σεπτέμβρη διοργανώνουμε εκδήλωση την οποία τίμησε με χαιρετισμό ο τότε Υποψήφιος Υπερνομάρχης Αθηνών – Πειραιώς Γιάννης Πανούσης. 

Στη φαληρική επικαιρότητα των ημερών ήταν η επιλογή Υποψηφίου Δημάρχου και από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ (Γ. Αθανασιάδη), η οποία «τρίχασε» τον προοδευτικό κόσμο. Καψάνης - Αθανασιάδης - Φρέρης και ο Δ. Χατζηδάκης είχε αρχίσει να χαμογελά.

Με δεδομένη την ηλικία του Υποψηφίου (39) σε σχέση με αυτήν των ανθυποψηφίων, το σλόγκαν αναπροσαρμόζεται και γίνεται «Νέος Άνθρωπος – Νέος Δήμαρχος». 

Το γεγονός της παραμέλησης των συνοικιών του Φαλήρου, ίσχυε ωστόσο από τότε. Μία παραλλαγή της κεντρικής αφίσας γίνεται αυτοκόλλητη αφισέτα, με τίτλο «Δήμαρχος από τις συνοικίες» υπονοώντας τη σχέση του Υποψηφίου Δημάρχου με την Αμφιθέα. 

Με τον ακτιβιστή φίλο μας Παναγιώτη Παπαδόπουλο, έναν από τους πλέον ενεργούς συμπολίτες μας, είχαμε πάρει την πρωτοβουλία της καταγγελίας και απόδοσης τιμής στη μνήμη δύο εργατών που χάθηκαν σε πυρκαγιά, κατά την ανέγερση του συγκροτήματος VILLAGE στο Δέλτα Φαλήρου από την εταιρεία του Μπάμπη Βωβού.  

Το 2006 η Πάτρα ήταν η Πολιτιστική Συμπρωτεύουσα της Ευρώπης. Διακρίνοντας κοινά σημεία μεταξύ της μητρόπολης της Δυτικής Ελλάδας και του Φαλήρου (θαλάσσιο μέτωπο, πολιτισμός στην καθημερινότητα, παρελθόν ευζωίας) είχα (εν γνώσει του Δήμου Π. Φαλήρου) επιχειρήσει τη σύνδεση του Π. Φαλήρου και άλλων πόλεων που παρουσίαζαν παρόμοια χαρακτηριστικά με την επίσημη πολιτιστική πρωτεύουσα. Η ιδέα είχε συγκεντρώσει επαινετική υποδοχή τόσο από τον Δήμο και τους ιθύνοντες της Πάτρας, καθώς και από μια σειρά Δημάρχων, όμως τυπικοί λόγοι δεν επέτρεψαν την εξέλιξή της. Ο χαρταετός του Μίκη και του Φαλήρου υπήρξε το έμβλημα της προσπάθειας αυτής.

Πρακτικά ήταν μόνο ένα όρθιο banner εσωτερικού χώρου που μας ακολουθούσε σε όλες τις εκδηλώσεις μας. Ουσιαστικά ήταν και παραμένει ένας ύμνος στο δημοκρατικό πολίτευμα.  

Οι πιο νέοι από τους νέους της «Ανοιχτής Πόλης» αποτελούσαν την κίνηση νεολαίας του συνδυασμού. Ομολογώ την ευθεία επιρροή μου στην επιλογή να μπει κείμενο του Αλέκου Παναγούλη στο μπροστινό μέρος της μπλούζας τους. 

Το ότι ο Αλέκος, αν και Γλυφαδιώτης, είχε πάρει απολυτήριο από το 1^ο Γυμνάσιο Παλαιού Φαλήρου, υπήρξε μία ωραία συγκυριακή ιστορική πρόφαση.