«Το Φάληρο αρχίζει στο στάδιο». Αναδεικνύουμε τη ζωτικής σημασίας υπόθεση της αξιοποίησης του Τάε-Κβον-Ντο. Εστιάζουμε στις δυνατότητες χρήσης & διαχείρισης από τον Δήμο, τη χροιά τοποσήμου του κτιρίου, την ανάγκη να γίνει ο πνεύμονας στεγασμένων εκδηλώσεων μιας πόλης που κάνει τις εκδηλώσεις της σε πολιτιστικά κέντρα που είναι απλώς ισόγεια πολυκατοικιών, σαν να επρόκειτο για συνελεύσεις ενοίκων.   

Η κόκκινη αφίσα είναι διακριτή από μακριά και το μήνυμά της υπαγορεύεται (ξανά) από την ανάγκη ανάπτυξης φαληρικής συνείδησης στον πληθυσμό της «πόλεως – υπνωτηρίου». Η τέταρτη της σειράς «ΑΓΑΠΗ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ» παγιώνει την αναγνωρισιμότητα του προσώπου και της φιλοσοφίας της κίνησης.

Ο λογότυπος της καμπάνιας των «Ενεργών Θαμώνων» του Τάε-Κβον-Ντο. Εμφανιζόμασταν ομαδικά  σε εκδηλώσεις που γίνονταν στο ολυμπιακό «κλειστό» με το σήμα αυτό πάνω σε λευκά T-shirt σε μία προσπάθεια έγερσης διαλόγου για το θέμα. 

Με την ιδιότητα του μέλους του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Ένωσης Διευθυντών Επικοινωνίας (EACD) ο Γιάννης Φρέρης βρέθηκε χθες στα γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα. Το ελληνικό τμήμα της ένωσης (η οποία συσπειρώνει έναν ευρύ κύκλο ανώτατων και ανώτερων στελεχών επικοινωνίας από ολόκληρη την Ευρώπη) διοργάνωσε χθες εκδήλωση με θέμα το πλάνο επικοινωνίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις εκλογές της 25^ης Μαΐου. 

Κατά τη διάρκεια του χαιρετισμού του που άνοιξε την εκδήλωση διαλόγου με φοιτητές του τμήματος επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο κ. Φρέρης επισήμανε τα εξής:

«Στην εποχή που διανύουμε και για λόγους γνωστούς, η ευρωπαϊκή ιδέα, δηλαδή η διαδικασία της ένωσης των κρατών που καταστράφηκαν από τον πόλεμο, προκειμένου να συνεπιδιώξουν την ειρήνη και την προκοπή, θολώνει. Αυτό συμβαίνει όταν θολώνει η ελπίδα που γέννησε την ιδέα, δηλαδή όταν ο δρόμος προς την προκοπή είναι δυσδιάκριτος. Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να θυμηθούμε ότι ο ρόλος των ανθρώπων της επικοινωνίας είναι να είναι δημιουργοί ελπίδας (« A communicator is a hope creator »). Δεν υπάρχει πρακτικότερος και συμβολικότερος τρόπος για την εμφύσηση αισιοδοξίας σε μία υπόθεση συλλογικής οικοδόμησης του αύριο, από την εκλογική διαδικασία. Υπό αυτή την έννοια θέλω να ελπίζω ότι η πολιτική επικοινωνίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα μπορέσει να κινητοποιήσει τη συμμετοχική συνείδηση του καθενός μας, αφού σε συνθήκες δημοκρατίας δεν υπάρχει χρησιμότερο εργαλείο διόρθωσης πορείας από την ψήφο».     

Από τότε που ξεκίνησε το εγχείρημα που λέγεται «ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΛΗΡΟ» και μέχρι πριν λίγο καιρό, σε χτυπούσαν (δήθεν) φιλικά στην πλάτη, εκφράζοντας συμπόνια για ένα προδιαγεγραμμένο για εκείνους κακό δικό σου αποτέλεσμα. «Εκείνοι»… οι παραδοσιακοί δημοτικοί σύμβουλοι: «Μόκο» στο Δημοτικό Συμβούλιο και μάχη για μία πλαστική καρέκλα στην παρέλαση. Εκείνοι που πριν τις εκλογές σε μέτραγαν ως «ψηφαλάκι» μέσα στα πουγκιά τους. Μετά εσύ έγινες υποψήφιος (-α) του «ΕΜΕΙΣ» ή απλά εκδήλωσες ανοιχτά την προτίμησή σου για το πρώτο πληθυντικό. Και το χειρότερο για εκείνους ήταν πως δεν ήσουν ο μόνος (-η). Και ύστερα τους εξέθεσες, παράγοντας έργο εκεί που πεινάνε και πονάνε άνθρωποι, εκεί που το νερό είναι πράσινο, εκεί που τα παιδάκια κάνουν ζιγκ-ζαγκ ανάμεσα στα κόπρανα, για να ανέβουν στις κούνιες… Όλα αυτά πριν καν ψηφιστείς (!!!). Μίλαγες με δημότες, φωτογράφιζες «πριν – μετά», απαντούσες με έργο. Αυτοί που σε έβλεπαν ή διάβαζαν τη μια προγραμματική θέση μετά την άλλη, άρχισαν να ανοίγουν τα μάτια τους. Να ξυπνάνε ως δημότες και πολίτες, ενώ είχαν κοιμηθεί ως «ψηφαλάκια». Και λίγο αργότερα ήσουν ανάμεσα στις εκατοντάδες γελαστές φάτσες που ήρθαν με όλο τους το κέφι σε εγκαίνια εκλογικού κέντρου που βρισκόταν σε συνοικία και όχι στο κέντρο. Τσιμπήθηκαν για να ξυπνήσουν, μα δεν κοιμόντουσαν. Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους, έψαξαν τα ποσοστά τους που νόμιζαν στο ταβάνι και τα βρήκαν σε τροχιά προς το πάτωμα. Άρχισαν τη διαχείριση κρίσης πανικού, έτσι όπως είχαν μάθει. Παλαιοκομματικά και παλαιομαφιόζικα. Φοβερίζοντας. Υπενθυμίζοντας χάρες και υποχρεώσεις. Διασπείροντας ψέμματα. Όμως εσύ το κουτόχορτο το είχες πια κόψει και στον καθρέφτη σου δεν έβλεπες ένα βοοειδές. Δεν μασούσες. Δεν μασάς. Ψηφίζεις. Και ο κάθε κατεργάρης γυρνάει στον πάγκο του, αρπάζοντας για ενθύμιο μιας άλλης εποχής, την πλαστική καρέκλα της παρέλασης…        

Σε εκδήλωση που οργάνωσε χθες η «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ» με κεντρικό πρόσωπο την Υποψήφια Περιφερειάρχη Αττικής Ρένα Δούρου, βρέθηκε ο Γιάννης Φρέρης, εκπρόσωπος της κίνησης «ΦΑΛΗΡΟ – ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ». Απευθυνόμενος στην κ. Δούρου, έθεσε το μείζον περιβαλλοντικό πρόβλημα του ρέματος της Πικροδάφνης, παρακαλώντας την να κάνει γνωστή τη θέση της. Η υποψήφια για την κορυφαία αιρετή αυτοδιοικητική θέση στη χώρα, ανέφερε ότι το πρόγραμμα του συνδυασμού της περιλαμβάνει προτάσεις για το ζήτημα. Επισήμανε ωστόσο ότι είναι ντροπή το σχετικό σχέδιο ανάπλασης να εντάσσεται και να απεντάσσεται επαναληπτικά στα πλάνα ευρωπαϊκής χρηματοδότησης όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς ποτέ η λύση να έχει δρομολογηθεί. Ο κ. Φρέρης στιγμάτισε την εκπεφρασμένη άποψη του Δημάρχου Π. Φαλήρου ότι όσο εκείνος ζει δεν πιστεύει ότι θα δει οποιαδήποτε ανάπλαση, συμπεραίνοντας ότι από το σφιχταγκαλιασμένο πολιτικό «ντουέτο» των απερχομένων Δημάρχου και Περιφερειάρχη δεν πρέπει να αναμένεται φως. Τέλος, με το θάρρος μιας προσωπικής φιλίας χρόνων, ο πρώην Υποψήφιος Δήμαρχος και νυν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Π. Φαλήρου με τον συνδυασμό «ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΛΗΡΟ», τη διαβεβαίωσε ότι κρατάει διαθέσιμο ένα ζευγάρι γαλότσες, για περιήγηση μέσα στα πράσινα νερά που κυλούν στο ρέμα, όταν εκείνη θα βρει το χρόνο για μία "επί κοίτης" επίσκεψη. Πιθανότατα με την ιδιότητα της εκλεγμένης Περιφερειάρχη.   

Μιλώντας με τη Δήμητρα…

Μέσω της σελίδας μας στο Facebook, είχα πριν λίγο καιρό, μία ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων με την κυρία Δήμητρα Αράπογλου, μιλώντας μαζί της για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ΑμεΑ, όπως και η ίδια, στην πόλη μας. Ο διάλογος που ξεκίνησε σε ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης, συνεχίστηκε σε βάθος, μέσα από κατ’ ιδίαν συνάντηση που ο Δημήτρης Πιτούλης και εγώ της ζητήσαμε πρόσφατα, προκειμένου να συζητήσουμε το ενδεχόμενο υποψηφιότητάς της για το Δημοτικό Συμβούλιο με τον συνδυασμό μας. Η συνδημότισσά μας, η οποία πάσχει από κώφωση, ήρθε στο ραντεβού έχοντας διαβάσει και ενστερνιστεί τις προγραμματικές μας αρχές. Έτσι δέχθηκε με χαρά την πρόταση να συμμετάσχει στον αγώνα μας, συνεισφέροντας με τις ειδικές γνώσεις της στη βελτιστοποίηση της πολιτικής μας για τους συμπολίτες μας με αναπηρίες. Πάνω στην κουβέντα, μας αποκάλυψε πως είχε υπάρξει βουλευτής του ΛΑΟΣ μεταξύ 2007-2009 και πως ήταν η πρώτη κωφή βουλευτής στην ιστορία του ελληνικού κράτους. Η συζήτηση τότε στράφηκε προς τις γενικότερες πολιτικές της θέσεις, μιας και δείχνουμε ιδιαίτερη επιμέλεια στην αποφυγή πολιτικών ακροτήτων. Από την ανταλλαγή απόψεων, έγινε προφανές ότι η συνομιλήτριά μας απέχει πολύ από τα πολιτικά άκρα. Μας προσκάλεσε μάλιστα να αναδιφήσουμε στα περιεχόμενα των μηχανών αναζήτησης του διαδικτύου προς επίρρωση του λόγου της. Ο Δημήτρης, προς τιμήν του, γνωρίζοντας τη συνειδητή απροθυμία μου για συνεργασία με συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους, άφησε σε εμένα την τελική απόφαση για το ενδεχόμενο προσχώρησης της κυρίας Αράπογλου στον συνδυασμό μας. Όμως το εμφανές για μένα κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ήταν ότι δεν συνομιλούσα με ένα πολιτικό χώρο, αλλά με έναν προσηνή άνθρωπο, που προσχωρούσε με όλη την ψυχή του στις δημοκρατικές ιδέες από τις οποίες διαπνέεται το πρόγραμμά μας. Της ευχήθηκα να είναι η πρώτη δημότης και δημοτική σύμβουλος Π. Φαλήρου για την οποία οι συνεδριάσεις θα τυγχάνουν διερμηνείας στη νοηματική και της ευχήθηκα καλό αγώνα στο πλευρό μας, υπέρ της ανεκτικότητας και της κοινωνικής αλληλεγγύης. 

Γιάννης Φρέρης 

Ο σύντροφος Γιώργος Παπαδόπουλος μπαίνει σήμερα στο νοσοκομείο. Μέχρι να βγει με το καλό "καινούργιος" από το σέρβις, ΕΜΕΙΣ θα πίνουμε κάθε μέρα ένα ποτηράκι στην υγειά του σε αυτά τα τραπεζάκια. Καλή επάνοδο λαϊκέ πρίγκιπα της Αμφιθέας! 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΡΕΡΗΣ

Εκπρόσωπος της κίνησης «ΦΑΛΗΡΟ – ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ»

Υποψήφιος Δημoτικός Σύμβουλος Συνδυασμού

"ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΛΗΡΟ"

Γεννημένος το 1967 και πατέρας μίας κόρης, είναι παιδί φραγκοσυριανής οικογένειας που εγκατέστησε ο ομώνυμος παππούς του στην Αμφιθέα το 1948. Ζει ακόμη τρεις δρόμους πιο πέρα από πατρικό του σπίτι και είναι Διευθυντής Εταιρικής Επικοινωνίας & Αειφόρου Ανάπτυξης της Γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου, όπως και μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Ένωσης Διευθυντών Επικοινωνίας (EACD).